ابو بصیر از یاران خاص امام صادق (علیه السلام) از ایشان نقل میکند که حضرت فرمود: هر کس مشتاق است که از یاران قائم ما باشد، باید منتظر ظهور او باشد و پرهیز کارى و تقوا و اخلاق نیکو را سیره و روش خود سازد و و با این حالت انتظار آن روز را داشته باشد.
اگر در این حالت بمیرد و بعد از مرگ او قائم قیام نماید، ثواب کسى را دارد که آن حضرت را درک کرده است. پس سعى کنید و منتظر باشید، خوش بحال شما اى مردمى که خداوند شما را مشمول رحمت خود گردانیده است.
[مَنْ سَرَّهُ أَنْ یَکُونَ مِنْ أَصْحَابِ الْقَائِمِ فَلْیَنْتَظِرْ وَ لْیَعْمَلْ بِالْوَرَعِ وَ مَحَاسِنِ الْأَخْلَاقِ وَ هُوَ مُنْتَظِرٌ فَإِنْ مَاتَ وَ قَامَ الْقَائِمُ بَعْدَهُ کَانَ لَهُ مِنَ الْأَجْرِ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ أَدْرَکَهُ فَجِدُّوا وَ انْتَظِرُوا هَنِیئاً لَکُمْ أَیَّتُهَا الْعِصَابَةُ الْمَرْحُومَة. (الغیبة( للنعمانی) ص 200-باب 11 ما روی فیما أمر به الشیعة من الصبر و الکف و الانتظار للفرج و ترکالاستعجال بأمر الله و تدبیره)]
ظاهر روایاتِ نبیّ مکرم اسلام و اهل بیت طاهرینش (علیهم السلام) بیانگر این است که گویا نفسِ انتظار فرج و امید به رخداد ظهور از مطلوبیت ذاتی برخودار است و بلکه از افضل اعمال است: افضل الاعمال انتظار الفرج. و لذا امت اسلامی باید دائماً در امید و شوق و پویایی و بالندگی به سر ببرند و از خمودی و سکون و بی تحرکی بر حذر باشند. و اگر چه؛ بنابراین که علائم و نشانههای ظهور فعلاً رخ نداده، مطمئن باشیم که فعلاً ظهور تحقق نخواهد یافت، ولی با این حال باید انتظار فرج را جزء روحیهی اصلی خود قرار بدهیم و در هیچ حالی فاقد آن نباشیم. بنابراین چشم به انتظار ظهور بودن در هر حال لازم و مطلوب است اگر چه بدانیم این امر در آیندهی حتی دور اتفاق میافتد.
گواه بر درستی این ادعا روایتی است از امام صادق (علیه السلام) که در کتاب شریف «کمال الدین» از سدیر صیرفى نقل شده که گفت:
دریافت
عنوان: عقیدة أهل السنة والأثر فی المهدی المنتظر
حجم: 634 کیلوبایت
توضیحات: برای ترجمه ی کتاب به بخش سوم و چهارم کتاب مصلح جهانی رجوع شود.
دریافت
عنوان: مصلح جهانی و مهدی موعود از دیدگاه شیعه و اهل سنت
حجم: 1.71 مگابایت
ایمان و دلسپردگیِ به دستوراتِ ادیانِ الهی و پایندیِ به اصول و دستوراتِ آسمانیِ ادیان، همواره با تمسخر و اذیت و آذارِ فریفتگان افسونهای شیطانی همراه بوده و گویا این سیرهی شیطانی، تاریخی به درازایِ تاریخِ ادیان دارد. قرآن مجید در گزارشهای متعدد خود از سرگذشت انبیاء و اقوام گذشته، به مبتلا بودن آنان به اینگونه از اذیت و تمسخرها اشاره کرده و در برخی موارد به عاقبت این عمل ناشایست اشاره کرده است.
ذیلاً به آیاتی از این دست اشاره میشود تا مؤمنان را مایه دلگرمی و فریفتگانِ مغرورِ به وساوس شیطانی را پند باشد:
دریافت
حجم: 1.24 مگابایت